OmgaanmetAstrologie

Omgaan met astrologie

Astrologie geeft de beoefenaar ervan geen algemene en wetenschappelijke kennis. Via astrologie ervaart men alleen de kennis die past bij de eigen persoon en het eigen bewustzijn van dat moment. Dat heeft het tragische leven van de Gauquelins duidelijk gemaakt.

Hieruit volgt direct dat wie zich met astrologie wil bezighouden dat voor zichzelf zou moeten doen. Dat hij/zij dat niet voor een ander zou moeten doen of zich niet tot de persoon van een ander zou moeten wenden om de informatie die hij over zichzelf wenst te verkrijgen. Uit mijn eigen activiteiten op het gebied van de astrologie heb ik de conclusie getrokken dat de kennis alleen via publicaties mag worden doorgegeven, niet via persoonlijk contact. Een astroloog die een horoscoop interpreteert, vertelt namelijk alleen het verhaal van zijn eigen persoonlijkheid; hij vertelt alleen de conclusies die voor hem/haar persoonlijk gelden.

Doordat een klant dat niet weet, kent hij/zij aan de astroloog een autoriteit toe die hij niet bezit. De klant heeft geen verweer tegen de astroloog, doordat hij/zij denkt dat de astroloog absolute waarheden doorgeeft, want “het staat immers in mijn horoscoop”.

In mijn boek VanRam tot Vissen treft de lezer nu online de basiskennis aan waarover iedere astroloog beschikt, zou kunnen of zou moeten beschikken. Overweeg de interpretaties die in de boek staan, breng ze niet naar buiten als absolute waarheden over jezelf of over anderen. Zo ga je op de meest profijtelijke manier om met de astrologie van dit moment.

De tweede vorm van astrologie waarover ik het had, de occulte astrologie, heeft haar eigen wegen om tot degene te komen die haar behoeft.

Occultisme

Astrologie en occultisme
Michel Gauquelin heeft zijn leven in dienst gesteld van het onderzoek naar het werkelijkheidsgehalte van de uitspraken van astrologen. Het heeft hem zijn carriere als wetenschapsman gekost. Hij leefde in bittere armoede, omdat hij dingen durfde onderzoeken die in de wetenschap taboe waren. Daarnaast heeft hij zijn integriteit behouden en is kritisch gebleven tegenover de resultaten van zijn onderzoek. Hij koos niet de makkelijke weg van gooi maar weg die rommel, want er is geen wetenschappelijk bewijs, hij werd evenmin gelovig, hij werd geen astroloog, en dat kostte hem zijn persoonlijk geluk.

Op mij heeft dat een enorme indruk gemaakt. Wat is de waarde van astrologie als iemand zich er zo voor kan inzetten? Omdat ik zelf ook nogal actief ben op het gebied van de astrologie drukte die vraag extra zwaar. Tot nu toe ben ik tot het volgende antwoord gekomen: Astrologie is wetenschappelijk gezien onzin, maar astrologie is geen Bloedsinn, het is geen uiting van menselijke onnozelheid of sufkoppigheid. Wat er met astrologie is, is een mysterie. Toen ik dat antwoord eenmaal voor mezelf geformuleerd had, ontdekte ik tot mijn verbazing iets nieuws:

Er zijn twee vormen van astrologie: een voor de buitenwereld en een voor de binnenwereld. De astrologie van de buitenwereld geeft maar een beperkte kennis aan de beoefenaar ervan. Bovendien is die kennis “onbetrouwbaar”: de ordening ervan is niet de juiste. Daardoor moet ieder persoonlijk zijn eigen weg erin vinden. Deze astrologie onderzochten de Gauquelins. Dit is ook de astrologie die men bij astrologen kan halen. De andere astrologie is occult en hoort bij het persoonlijk groeiproces van de mens die er gevoelig voor is.

Al in 1955 duidde Michel Gauquelin de kern aan van wat ik wil betogen. In zijn boek “L’Influence des Astres” schreef hij: “Men mag niet vergeten dat iedere ontdekking alleen op zijn eigen tijd kan worden gevonden, als de maatschappelijke organisatie en de ontwikkeling van de ideeenwereld er aan toe zijn.”

Astrologie en de Duivel
Niet alleen vanuit de wetenschap, ook vanuit de Kerken wordt al lange tijd ten sterkste gewaarschuwd tegen de gevaarlijke kanten van astrologie. Men kan dat afdoen als broodnijd, maar dat lijkt me onjuist. Men kan er even goed van uitgaan dat de geestelijke leiders oprecht bezorgd waren en dat ze iets in het vizier hadden dat werkelijk gevaarlijk was voor het zieleheil van de aan hen toevertrouwde personen. De beeldspraak daarvoor is dat astrologie van de Duivel is. Wat is daarvan waar?

Uit mijn betoog tot nu toe kan men m.i. opmaken in hoeverre de astrologie van de Duivel is. Het is de mens niet gegeven, de Goddelijke wet te bepalen en naar zijn hand te zetten. Dat is wat de geestelijke leiders steeds wisten. De Goddelijke Wet ontdekt de mens door zijn leven te leven in deemoed en oprechtheid, in de strijd van goed en kwaad ook. Een van de stappen in dat proces is de ontwikkeling van een eigen geweten. Deze ontwikkeling kan alleen via de weg van het Kruis.

Iedereen weet de pijn van deze weg, en heeft in zichzelf de neiging die weg niet te gaan, afsnijdingen te zoeken, voor een koopje uitverkoren of met een modern woord “verlicht” te worden. Een van de uitvluchten daarbij is: geef de omstandigheden de schuld van je leven. Nog beter is het wanneer een ander, als het enigszins kan een autoriteit, je vertelt dat de omstandigheden de schuld zijn van je leven. Dit nu is juist wat de voorspellende en de karakter-astroloog doet: hij houdt je voor: je kunt er niets aan doen: dit staat allemaal in je horoscoop. Een naieve klant geeft zich over aan deze visie, dat wil zeggen met de beeldspraak van het Christendom: hij geeft zich over aan de Duivel: hij raakt af van het juiste pad en kiest luiheid i.p.v. worsteling.

uit: Van Ram tot Vissen, 6e druk, Lieveren, 2007.

MysterieAstrologie

Het Mysterie Astrologie

Op Van Ram tot Vissen publiceerde ik het opstel” Het mysterie van de astrologie. Hier werk ik dat nog wat verder uit.

De Gauquelin-story, 2
Verder onderzoek van de Gauquelins, nu was inmiddels ook de psychologe Fran€oise aktief geworden, leverde iets op voor de karakterastrologie: Het leek erop dat er mocht worden gesproken van een Mars-, een Saturnus-, een Maan- en een Venus-temperament. Alle andere hemellichamen (ook Jupiter) vielen uit. Ook hier weer hetzelfde: een “Mars-temperament” bleek te horen bij personen waarvan de astrologische handboeken voorspelden dat er juist helemaal geen “Mars-invloeden” aanwezig zouden zijn.

En voor een klant van een astroloog betekent dit: Vraag aan een astroloog wat je karakter is en hij schildert je het verkeerde karakter.

De gewetensvraag

Hoe zit het nu met astrologie? Is astrologie waardeloos omdat bewezen is dat astrologen verkeerde uitspraken doen? Moet astrologie de prullenbak in omdat er geen wetenschappelijk fundament onder zit? Of kun je nog een andere conclusie trekken? Het leven van het echtpaar Gauquelin laat op dramatische wijze zien, welke conclusies er nog getrokken kunnen worden.

Michel Gauquelin heeft zijn onderzoeksresultaten nooit opgevat als bewijs voor de juistheid van de astrologische stellingen. Hij is altijd helder en kritisch gebleven over wat hij ontdekt had en wat hij niet ontdekt had. Vlak voor zijn dood zei hij me dat hij niet wist wat het “Gauquelin-effect” betekende, maar dat hij het als wetenschapsman een te zwakke basis vond voor de astrologie zoals hij die bestudeerd had. Ook in zijn laatste interviews gaf hij deze opvatting te kennen.

Michel’s vrouw Fran€oise had zich intussen bekeerd en was astroloog geworden. Daarbij had ze een furieuze afkeer gekregen van haar eigen vak, de psychologie. Dat was al in 1985 zo toen ik haar in Utrecht ontmoette op het instituut waar ik toen werkte. De tweespalt tussen de twee idealisten van het eerste uur leidde tot een scheiding, met alle trieste gevolgen van dien.

Was Michel nu de mening toegedaan dat astrologie de prullenbak in kon? Zijn antwoord daarop luidde nee: Michel had een groot ontzag voor hetgeen hij op het spoor gekomen was, al kon hij er als mens en wetenschapsman geen kant mee uit. Fran€oise wilde geen kritisch verhaal over de astrologie meer horen, zoals ze me in 1987 schreef, omdat ze anders de lezers van haar tijdschrift teveel tegen de haren in zou strijken.

Astrologie Geloof of Wetenschap

Geloof of Wetenschap

Als over een gebied verwarring en onenigheid heerst, is het wel astrologie. Is het een geloof? Is het een wetenschap? Is het niet een primitieve voorfase van de astronomie? Is het dus een soort natuurkunde?

Of praktische vragen zoals: Is het wel waar dat astrologie berust op ervaring zoals steeds wordt beweerd? Of is het gewoon een naieve en foute manier van naar de sterrenhemel kijken? Een manier de al lang is achterhaald door de moderne sterrenkunde? Is het wel waar dat “de sterren spreken”? Zij sprekende sterren nu niet echt iets dat alleen maar in sprookjes thuishoort?

Nu is het zeker zo dat astrologie oorspronkelijk sterk gelieerd was aan de verschillende religies. Of dat nu gaat om India, Egypthe, Griekenland, jazelfs Europa. Momenteel zien we een gigantische bloei van iets dat aangeprezen wordt als de ware versie, de enig juiste, de zuivere. De sterren spreken en ze vertellen je dan welk beroep je krijgt, hoeveel kinderen, wanneer je zwanger wordt.

Daarnaast is er ook een vorm die nauw aanschuurt tegen religie: dit onder het paraplu begrip “spiritualiteit”. Dit dan weer in het kader van een krampachtig soort renaissance van het Chritendom. Spirituele natuurwetenschap. De benedictijnse pater Gerhard Voss schrijft een boek: Astrologie christlich.

Nu is het ongetwijfeld zo dat astrologie een wereldbeeld uit de mythologie koppelt aan zoiets als wetenschap. Aan de waarneming van kosmische verschijnselen namelijk. Dat heeft dan weer geleid tot een tombola van totaal verschillende soorten uitspraken die onder deze vlag worden gepresenteerd: Psychologische, religieuze, natuurwetenschappelijke, mytholgische, economische, politieke om er een paar te noemen.

Daardoor ook waren aanvallen te verwachten op de onnozele opvattingen uit natuurwetenschappelijke hoek [ de onnozele
hemel-mechaniek], religie [ de verwerpelijke polytheistische inslag ], de psychologie [ de niet gedifieerde persoonlijkheidsleer ]. Deze aanvallen zijn ook terecht, maar komen eerder voort uit de verkeerde pretenties van astrologen dan dat ze gaat over inhoud van astrologie. Werken met een esoterische achtergrond op hun beurt benadrukken de psychologische kenmerken en het uitgangspunt dat alles met alles samenhangt in de kosmos.

Het religieuze aspect

De mens wordt beschouwd als wezen dat wordt gestuurd en geleid door machten en krachten uit het gebied dat men het best aanduidt als metafysisch. Alles is verbonden door een onzichtbare, magische band. Deze band is de basis onder de opvatting dat sterren en levensloop met elkaar corelleren. Zo gezien is het dus een natuur-religie. De natuur verbindt [ grondbetenis van religie ] alles. Magische krachten, goden en demonen beheersen het leven. De planeten en de tekens van de dierenriem zijn de uitdrukking van een god of demon. Dit is de polytheistische variant. Maar ook de Islam, het Jodendom en het Chirstendom hebben de astrologie geaccepteerd. Zoals al bleek bij Pater Voss. De planeten worden dan engelen en demonen die ondergeschikt zijn en als werktuig dienen van de allenige Schepper.

Lees verder ook Geloof of Wetenschap?